پست مدرن و مدرن

تطبیق قانون همیشه راه به عدالت نمیبرد. اما این جمله پست مدرن مآبانه را اول باید اصلاح کرد. تا دیر نشده نگذاریم بیقانونی بیدادی کند که آه از نهاد آدم و حیوان براید. در تطبیق قانون خطاهایی اتفاق میافتد که جلوگیری از آن باریک بینی ها و مواظبت های فراوان میطلبد. تطبیق قانون همانند تطبیق هر طرحی دیگری نیاز به سروی و تجسس فراوان دارد که اساس قانون گرایی است. تطبیق قانون همیشه راه به عدالت میبرد اما در صورتی که بر اساس شواهد درست صورت گیرد.
پست مدرن و مدرن همانند حکومت و منتقد حکومت میماند. پست مدرن نمیتواند ادعای محو مدرنیته را از صحنه جامعه داشته باشد. آنجه مهم است احساسی است که پست مدرن میخواهد بر اصول بیروح مدرنیسم بدمد. برای رفع ابهامی که بر عبارت پست مدرن در ذهن ما حاکم است نیاز به تحلیل فراوانیست.

جهانی شدن

جهانی شدن مکتبی نیست. اندیشه ای نیست بلکه تحولی است طبیعی که در حیطه زندگی انسان رخ میدهد. هرچند که  در چند صدسال پیش این دوره ای تاریخی فکر جهانی شدن خیالی بیش نبود با آنهم هر دینی که برای انسان آمده ادعای جهانی شدن را داشته است و حتی امپراتورانی که در جریان پیروزی های پیهم امید حاکم شدن بر تمام جهان را در دل احساس کرده اند، اما جهانی شدن خیلی مسقلانه از خواست های بشرمراحل عرض اندام خویش را بعد از آنکه با یک قطبی شدن جهان تقریبا بخش های غیر قابل نفوذ جهان برای بخش های دیگر از بین رفت، آغاز نموده است. جهانی شدن موضوع خیلی مهمی است. آیا جهانی شدن رمز بیسرپناه شدن بشر است؟ آیا ما شهروندان امروز در یک دنیای جهانی شده همچنان اهمیت شهروندی خود را حفظ خواهیم کرد؟ نه که داریم یتیم میشویم به گفته اهل نظری؟